Een illustratie begint zelden met een vast plan. Vaak is er eerst een beeld, een sfeer of een detail dat blijft hangen. Tijdens het tekenen ontstaan er vragen: wat gebeurt hier, wie hoort hierbij, wat blijft er buiten beeld?
Bij sommige illustraties groeit daar vanzelf een klein verhaal omheen. Niet altijd een afgerond verhaal met een begin en een einde, maar eerder een momentopname. Iets wat ruimte laat voor eigen interpretatie.
Dat zie ik ook terug in het werken met kinderen tijdens gastlessen. Een tekening hoeft niet “af” of “goed” te zijn om betekenis te hebben. Soms zit het verhaal juist in wat wordt weggelaten, of in een detail dat voor de maker belangrijk is.
Bij illustreren en tekenen gaat het voor mij om kijken en verbeelden. Om aandacht voor vorm, compositie en beeldtaal, maar ook om het volgen van wat zich tijdens het maken aandient. Een beeld mag zich ontwikkelen, zonder dat alles vooraf vastligt.
Op deze blog deel ik af en toe illustraties met een bijbehorend verhaal, of gedachten die ontstaan tijdens het werken en lesgeven. Niet als uitleg, maar als inkijkje in het proces.
